Lefties Soul Connection: luistertest
"Wij zijn meer van de breakbeat-dingetjes"
De singlesverzamelaar Hutspot (2006) bleek slechts de voorbereiding op het echte werk. Deze week verschijnt het nieuwe Lefties-album Skimming the Skum, waarop de rauwe funk van het Amsterdamse kwartet alle tweeters en woofers nog harder opblaast. Lefties Soul Connection krijgt steeds meer (inter)nationale (h)erkenning en zal met plaat nummer twee en de energieke live-optredens deze zomer de adrenaline van funky chicks en groovy dudes tot kookpunt laten stijgen. Hoog tijd dus voor State om Alvin 'Alviz' Bartels, Lefties-toetseninst en -frontman - en tevens organisator van de met soul en funk volgestouwde Struttin'-feestjes - te onderwerpen aan een loodzware luistertest. Spits je oren!
The Meters - Cissy Strut (van: The Meters, Sundazed 1969)
Vooruit dan, een makkelijke instapper. Uiteraard gesneden koek voor de Lefties-woordvoerder. "The Meters zijn onze grote voorbeelden, onze belangrijkste invloed. Dit is waar heel veel van onze inspiratie vandaan komt, je hoort het in onze sound en composities ook terug. Sowieso is onze opzet al hetzelfde: drums, bas, gitaar, orgel. Maar we proberen ze niet na te doen, ons geluid is breder." De Lefties worden zelfs aanbevolen door van The Meters zelf: "Lefties Soul Connection receives the stamp of approval from me and also, I think they should receive the stamp of approval from the world," schrijft Meters-gitarist Leo Nocentelli in het cd boekje bij Skimming the Skum. Hoe krijg je zo iets voor elkaar? "Onze drummer Cody Vogel zocht via MySpace contact met hem en had binnen een week positief antwoord. Sterker nog, hij schreef ook dat als we met de volgende plaat bezig gaan, hij er op mee wil doen." Ze zijn er heel trots op, natuurlijk. "Voor ons zijn dat goden, ze staan op eenzame hoogte. The Meters beheersen de groove het beste, je voelt de soul en het New Orleans-gevoel daar erg in." The Meters is eigenlijk alleen maar ritme, alles staat in dienst van die groove. "Ze hebben ook niet met de pretentie om het mooi en netjes te spelen. Als die bepaalde take gewoon cool is, als het uit je tenen komt en de juiste energie in de groove zit, dan is dat hem. En dat is met Lefties precies hetzelfde."
Beyoncé - Suga Mama (van: B'day, Sony Urban Music/Columbia 2006)
"Oh ja, Beyoncé. De sample is Searchin' For Soul van Jake Wade & the Soul Searchers. Ik vind dit echt te gek. Hier zie je dat het allemaal weer samen komt: die oude funk met nieuwe r&b. Dit is ook een manier waarop het zich kan ontwikkelen. Tof dat het op deze manier weer gebruikt wordt. Vroeger had je in hiphop natuurlijk Pete Rock en zo, die wat minder bekende dingen in hun samples gebruikten maar nu gebruikt een producer gewoon bijna letterlijk een Soul Searchers-track voor een mainstream-plaat. Ik vind een nummer als dit interessanter dan veel hiphop die er nu uitkomt. Ik heb naast Struttin' (iedere eerste vrijdag van de maand) ook nog regelmatig een HipDrop-avond in Bitterzoet en we hebben dat origineel met een gelegenheidsband, waar ook Daniel Rose van C-Mon & Kypski en Stefan Schmid van Zuco 103 in zitten, ook meteen live gespeeld. We nodigen dan steeds wat verschillende gastmuzikanten uit en kijken dan wat we er samen van kunnen maken. Het is een beetje mijn romantische idee van het bij elkaar brengen van muzikanten uit de soul, funk, hiphop en jazz."
Giorgio Moroder - Tears (van: Son of My Father, Hansa 1972)
Het bekendste nummer van Hutspot was de cover van DJ Shadows Organ Donor. Die Lefties-single werd wereldwijd meer dan vijfduizend keer verkocht. DJ Shadow sampelde op zijn beurt het nummer Tears van Giorgio Moroder. "Ha, het origineel. Heb je wel eens een foto van die man gezien? Een echte discoknakker. Ik kende natuurlijk eerst het DJ Shadow-nummer en we hebben ook duidelijk vanuit Organ Donor de coverversie gedaan en niet vanuit dit nummer. Ik vond het een vette track en geschikt voor ons omdat het instrumentaal is en een goede groove heeft." Ook niet onbelangrijk: het zorgde voor een link met de hiphop-wereld. "Wij zaten toen echt nog in het soul/funk-circuit en deze track heeft heel duidelijk gezorgd voor een aansluiting met hiphop-fans. Het bleek een goede introductie voor ons in die hoek, maar we hadden nooit gedacht dat het zo zou gaan lopen en opgepikt zou worden. We vonden die track cool en zijn gaan kijken wat we er mee konden doen." Meneer Schaduw sprak in een interview in een Australisch tijdschrift overigens zijn waardering uit voor de cover-versie. "Iets in de trant van: I digg it, cool dat ze zich de track eigen hebben gemaakt." Een grote fan van Shadow is Alvin overigens niet. "Ik vind veel dingen wel goed die hij doet, maar vaak denk ik ook waarom nou?" Deze zomer staat DJ Shadow samen met Cut Chemist op het 05 Days Off-festival voor een nieuwe aflevering in de inmiddels legendarische Brainfreeze-sessies, waar Alvin wel liefhebber van is. "Daar wil ik wel zeker naar toe, ik moet nog even kaartjes regelen."
Beastie Boys - The Rat Cage (van: The Mix-Up, Capitol 2007)
"Dit herken ik niet meteen... Oh wacht even, dit heb ik net vanmorgen gekeken op YouTube. Is dit niet de nieuwe Beastie Boys? (lange stilte) Ja... Toevallig had ik de rest van de band er net een mailtje over gestuurd. Ik weet niet wat de gedachte hier achter is, maar ik voel het niet helemaal. Het lijkt wel of ze een vette joint hebben gerookt en de oefenruimte een tape hebben laten meelopen. Het is meer een mood-ding, en dat zal waarschijnlijk ook wel hun doel zijn hiermee. Ze hebben natuurlijk ook The In Sound From Way Out! gedaan, maar daar zat nog wel wat meer groove in dan die nieuwe nummers die ik gehoord heb. Het lijkt mij toch een beetje ongeïnspireerd. Ik weet niet hoe het live gaat worden natuurlijk. Hun eerdere werk van Check Your Head en Ill Communication was wel een inspiratie voor ons in de beginperiode. Ze staan toch vooral bekend om hun energie en agressie en vette beats." De Beastie Boys spelen deze zomer naast hun reguliere shows ook een aantal speciale, instrumentale concerten. "Ik weet niet, het zal vast wel goed met ze gaan. Ik zou graag in het voorprogramma willen spelen, dan kunnen we proberen ze weg te blazen!"
The Roots - Don't Feel Right (van: Game Theory, Def Jam 2006)
"Oh ja, de nieuwe van Common, The People. Toch? Of zit ik nou in de verkeerde hoek? Oh nee, Don't Feel Right natuurlijk. Goede beats er bij natuurlijk van ?uestlove. Ik ben absoluut een fan van The Roots, alhoewel ik de laatste paar lp's niet allemaal even oké vind. Vooral het eerste werk vind ik echt te gek, en ook de live-shows toen waren super. Ik heb de show gezien met De La Soul in Paradiso, dat was gewoon een hardcore hiphop-feest zonder geneuzel. Absoluut ook een inspiratiebron voor mij in ieder geval en ik denk voor de rest van de band ook. The Roots werken net als wij uit het hart, het zijn gewoon muzikanten die muziek willen maken en er is niet zo veel gedoe omheen." En toch is de liefde wat bekoeld? "Ja, maar ik begrijp het ook wel, ook in de lijn van onze tweede plaat. Als artiest wil je niet honderd keer dezelfde lp maken. In het begin waren met zijn vieren, was het gewoon basic. Daar hebben ze twee platen mee gemaakt, daarna wilden ze wat verder ontwikkelen in de breedte. Je moet natuurlijk wel trouw blijven aan de core business, het zou raar zijn als wij nu met Lefties een gelikte jazz plaat zouden opnemen. Rauwe funk is ons ding en binnen ons idioom kunnen we wel wat dingetjes aanpassen, maar dat is het dan wel. Het idee is ook nog wel om featuring-dingen te doen met mc's of zangers, maar daar is het nu nog niet van gekomen." Skimming the Skum is dus gewoon een pure Lefties-plaat. "We krijgen goede reacties, maar ook wel mensen die zeggen van goh, er staat geen Organ Donor op de plaat. Nee, we wilden graag een lp maken die naast Hutspot kan staan, niet eentje die in Hutspot zit. In het zelfde vakje, maar die je wel naast elkaar kan draaien. Deze plaat is meer in balans, Hutspot was natuurlijk een verzameling van singletjes die we in drie jaar hadden uitgebracht."
Oscar Harris & the Twinkle Stars - Relax Before Doin' Sex (van: Oscar Harris & Twinkle Stars, Blue Elephant 1970; heruitgebracht op de verzamelaar Dutch Rare Groove, Supertracks 2005)
"Relax Before You Have Sex van Oscar Harris! Ik heb hem zelf op plaat hier staan. Ik moet oppassen wat ik nu zeg, want ik ken Sjeng Stokkink, de samensteller van de Dutch Rare Groove verzamelaar, vrij goed maar ik vond de selectie niet overal even sterk. Ik heb ze toen op het spoor van twee tracks gezet, waarvan eentje er op stond, dat was 00-43-GM van Marva Hodge. Maar ik had ook Soul Entertainer van de band Respect gestuurd en die hadden ze er beter op kunnen zetten. Die is veel dikker dan veel nummers die er nu op staan vind ik zelf. Wel goed dat ze het doen trouwens, een album uitbrengen en er aandacht voor vragen. Want er zijn best coole dingen gemaakt door Nederlandse bands in de jaren zestig, zeventig. Ik ben zelf niet een megaverzamelaar, meer een vrij selectieve koper. Zeker nu vraag ik mij eerder af of ik het kan draaien als dj. Het enige wat ik voor mezelf koop, is hele goede soul, of hardbop-jazz. Maar dat is gewoon vet voor thuis."
Klaus Wunderlich - Summertime (van: Hammond für Millionen, Telefunken 1973)
"De driehonderdmiljoenste cover van Summertime... Geen idee wie het is." Dat deze versie de basis is voor Extince' Zoete Inval weet Alvin dan weer niet. "Maar ik ben niet zo goed in namen en zeker ook niet in het weten wat er allemaal gesampeld is. Ik vind wat Extince heeft uitgebracht echt goed, Binnenlandse Funk en zo. Verder vind ik van het Nederlandse werk niet altijd alles oké. Bij Extince zit er nog een bepaalde muzikaliteit in, zowel in de raps als in producties. Maar dat mis je gewoon in heel veel Nederlandse producties. Vaak wordt er wel aandacht besteed aan de raps en ik krijg het idee dat de beat er een beetje bijhangt. Het is vaak één spraakwaterval, om in Extince-termen te blijven. 'We moeten een beat hebben' en er wordt überhaupt niet nagedacht over iets van wisselingen. Wat ik bij Amerikaanse dingen vaak juist goed vind, is dat er net even wat rust wordt gegeven; dat er iets gebeurt voordat ze een volgende verse doen. Dat mis ik nog wel eens, het pure gevoel voor muziek. Ik ken natuurlijk ook niet alles, ik probeer een beetje op de hoogte te blijven, maar het is ook niet makkelijk om van alles op de hoogte te zijn. Opgezwolle vind ik ook heel cool, de beste hiphop-act in Nederland. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik geen lp van ze heb. Ik heb Eigen Wereld wel geluisterd, volgens mij heb ik hem zelfs op mijn computer staan. We komen ze geregeld tegen op festivals en live staat het als een huis en beukt het als een gek, je ingewanden trillen er uit. Maar ik luister het niet veel thuis. Als ik hiphop luister, zijn het wat old-schooldingen van Pete Rock & CL Smooth, dat soort dingen."
Lefties Soul Connection - Fais Do Do (van: Skimming the Skum, Excelsior 2007)
"Ik zou niet weten wat het is en ik wil het ook niet meer horen, ha ha." Niet te vals bescheiden Alvin, Fais Do Do werd onlangs nog gedraaid door Gilles Peterson in zijn BBC- radioshow. "Klopt, dit is onze single, het eerste nummer van het album. De titel is Frans, het is de omschrijving voor een soort slaapliedje, maar in New Orleans is Fais weer Cajun-slang voor een feest en dat is eigenlijk de reden waarom we dit hebben gekozen." Zo zijn er wel meer songtitels op Skimming the Skum met een verhaal. Paul Newman, bijvoorbeeld, werd zo genoemd vanwege gitarist Paul Willemsen (Lefties' vijfde, niet officiële bandlid), die met het idee voor deze track aan kwam. De werktitel Pauls Nieuwe Nummer werd uiteindelijk Paul Newman. Zo simpel. Maar het beste verhaal zit achter Freaky Frankie. "We waren op tournee in Frankrijk en speelden een paar avonden achter elkaar die geregeld waren door ene François, zo'n typisch Franse rocker op leeftijd met een lange zwarte jas die dag en nacht een zonnebril op had. Op een gegeven moment zei hij met zo'n zware, doorleefde stem tegen ons: tonight, you sleep with me. Er waren bandleden die dat helemaal niet zagen zitten, maar het bleek mee te vallen. We sliepen gewoon in een appartement, er was verder niks aan de hand. Maar we noemden hem al snel Freaky Frankie." Lefties Soul Connection staat trouwens te trappelen om met de nieuwe plaat in de achterzak deze zomer weer de festivals onveilig te maken. Ook zijn er naast een Europese tour plannen om in het najaar voor een aantal shows naar Japan af te reizen. "We moeten dat nog zien rond te krijgen, maar de markt voor deze muziek is in ieder geval erg goed. Het zijn geen enorme aantallen waar we het over hebben, maar ongeveer de helft van alle platen hebben we in Japan verkocht."
Marc Mac Presents Visioneers - Runnin' (van: Dirty Old Hip Hop, BBE 2006)
Een studioproject waarin 4 Hero-lid Marc Mac een aantal hiphop-klassiekers covert, als ode aan producers als Pete Rock en Jay Dee, en om jazz terug te brengen in de handen van hiphoppers. Hoe kijkt Alvin aan tegen zijn concullega's als Breakestra en The New Mastersounds, die andere 'moderne ouderwetse' funk-bands van dit moment? "Breakestra was volgens mij in eerste instantie opgezet om samples live te spelen en deden dat op een hele goede manier. Ze hadden ook wel wat eigen nummer trouwens. En uit de deep-funk-scene heb je inderdaad New Mastersounds, maar ook Sharon Jones and the Dap-Kings. Het verschil met Lefties is dat zij vrij vast in het genre zitten. Er is op dit moment geen betere soul-band dan Sharon Jones and the Dap-Kings, maar ze zijn echt een pure soulband in de jaren-zestig- en -zeventig-traditie. New Mastersounds zitten wat meer op de jazzy kant soms, zijn ook vrij retro gericht. Wij zijn vooral beinvloed door die rauwe funk-singles, maar ik ben ook fan van Jurassic-5 en vroege Beastie Boys, dat zijn dingen er ook in zitten. Wij zijn meer van de breakbeat-dingetjes; veel drumbreaks, ready-to-sample music noemen we het ook wel. De muziek een beetje naar deze tijd halen en een rock-'n-roll-element toevoegen. Vooral als je naar onze live-shows gaat kijken, zie je niet een standaard funk-band die zijn pasjes doet in een glitterpak. We proberen zo hard mogelijk te rocken."
