The Flexican
Made In Da Shade's Kings Soundtrack
Top Notch
Made In Da Shade staat bekend om moderne theaterstukken die nauw aansluiten op de belevingswereld van jong Nederland. Invloeden uit hedendaagse muziek, film en literatuur worden brutaal in een theatermal gegoten. Een resultaat van zo'n multimedia-remix was Scarfaced, het op 't brute gangster-epos uit 1983 gebaseerde toneelstuk dat in 2004 het publiek vond. Opvallend, verfrissend maar bovenal extra creatief was de soundtrack die het stuk ondersteunde en promootte.
Artiesten als Duvelduvel, Kubus, RFX, Kohfie Konnect, Delic, Kas, Typhoon en Flinke Namen staken de armen uit de mouwen en droegen een steentje bij. Sommige van hen zijn voor de nieuwste soundtrack weer van de partij, enkele nieuwe namen doen hun intrede en stropen de mouwen op. Ditmaal niet om de pistolen slingerende Tony Montana uit te hangen, zelfverzekerd boksen voert op deze cd de boventoon. De nieuwe Shade-voorstelling Kings draait namelijk om trots, respect en het gevecht op leven en dood dat sommigen bereid zijn hiervoor aan te gaan.
Schrijver Djamel Bara liet zich inspireren door When We Were Kings (1996), de documentaire die het verhaal vertelt achter het legendarische Rumble in the Jungle-comeback-gevecht van Muhammad Ali. Flinke Namen lijkt hetzelfde te doen met Niet om Arrogant te Doen en Voor Niemand. De grote mond van Ali (verantwoordelijk voor uitspraken als "I'm young, I'm handsome, I'm fast, I'm pretty and can't possibly be beat") wordt vakkundig vertaald naar elegante flows die illustreren hoe tof ze wel niet zijn. Murth "meer pit dan watermeloen" the Man-o-Script ondersteunt het gezelfschap met zijn losbandige charisma en energieke woordgrappen, de waarschijnlijk eerste Google-referentie in Nederlandse hiphop zet hij onvergetelijk komisch neer. Laat die man eens een album maken! Hard genoeg zou je denken, maar blijkbaar niet. QF neemt Niet om Arrogant te Doen tegen het einde van de schijf onder handen voor een meer confronterende remix. Voeg wat van zijn "vieze rijms" toe en het resultaat is lekker.
Het "float like a butterfly, sting like a bee"-concept wordt in De Kampioen is Hier eveneens aangewend door Opgezwolle's opschep-expert Sticks. "Lekkere drums, Flexican", meldt hij en niets is minder waar. Bakken met wereldmuziek doorspitten voor net die ultieme trommelroffel of snare-metaal is wel besteed aan de afgestudeerde geluidstechnicus. Met uitzondering van één nummer produceert de in Mexico City geboren sampleschuiver de hele cd. Hij herhaalt geen truukjes maar komt voor elke ronde onvoorspelbaar uit de hoek. Voor het inspirerende Bumaye sieren trotse trompetten de flanken van een voor gelijkheid prekende Typhoon. Geen lief links geluid, de getalenteerde jongeling maakt met kracht duidelijk dat we allen koningen en koninginnen zijn. Juiceisdenaam en Blaxtar gaan voor de komische noot op Stop is Effe. Droge, staccatto afgeleverde rijms staan in het teken van het naar beneden halen van elkaar. Lekker brutaal, in tegenstelling tot het wat flauwe I'm a King van Pete Philly. Vrij standaard battle-rhymes (hij geeft het zelf toe op de track) worden wel strak ingespit. Een irritant zangsegment haalt het nummer half om zeep om door een scratchpartij weer gereanimeerd te worden. Dat jojo-effect plaagt ook Leila van RFX en Sef, de Whisper Song-achtige natte bas is lekker, de dictie echter te flauw voor het aangrijpende drama dat wordt uiteengezet.
Het is niet alleen rap wat de klok slaat op Kings. Het intro, John Lee Boom (met strakke baspartijen van Controverse) en Duro zijn instrumentale stukken met hoogstens wat vocale samples of shout-outs. Het is een lekker recept en het houdt de aandacht vast. Een Franse rap van mede Shade-oprichter en .nuClarity-lid Maarten van Hinte lias Nain biedt in het korte, funky Nain Contre Tous welkome afwisseling. Big Boy Caprice maant ons met Wear Your Crown even goedgemutst onze kroon te dragen, evenals Typhoons track een onvervalste oppepper. De Kings-soundtrack maakt een klapper.