Last Crewsaders
The Prestige
4XM
De Last Crewsaders hebben al de nodige ervaring, met hun eerder uitgebrachte mixtape, e.p. en live-optredens in zowel binnen- als buitenland. Van een groep die al wat langer stappen zet in de muziekwereld zou je een degelijk album mogen verwachten. Er is hulp ingeroepen van bekende producers Dr. Moon en zelfs Rockwilder, maar het heeft niet echt geholpen.
Ik weet niet wat het is. Het album wordt nergens slecht, op hier en daar een irritante beat na, maar het is ook nergens interessant. The Prestige telt zeventien tracks en dat is eigenlijk teveel. Er zijn nogal wat tracks die onderling inwisselbaar zijn. Als het een cd was geworden met zeven tracks was het beter geweest. Met een Boot Camp Click-achtig geluid kan je het jaren negentighiphop noemen. De derde track, het energieke The South, is een positieve uitschieter. Met een energieke beat en fanatiek klinkende mc's doet de track wat eigenlijk het hele album had moeten doen. Het volgende Rock 'm biedt afwisseling in de vorm van een uptempo beat en snellere flows, maar het irritante fluitje dat uit een Braziliaans carnaval lijkt gesample'd is gewoon vervelend. Een interessante flow valt er niet te ontdekken.
Samen met het door Dr. Moon geproduceerde From the Underground zorgt The South voor een paar van de betere momenten op The Prestige. Eerstgenoemde nummer heeft een op de Wu-Tang geïnspireerd intro en het rauwe keldergeluid weet wel een sfeer te zetten. Deze tracks stralen meer energie uit en de rappers komen wat beter uit de verf. De Amerikaanse hitproducer Rockwilder verzorgt de beat voor Let's Go, maar het helpt niet echt. De mc's slagen er niet in om indruk te maken en gastrapper Ace lijkt zich niet helemaal thuis te voelen op deze beat. Het nummer is één van de betere op het album, maar alsnog middelmatig. De rappers komen nergens scherp uit de hoek, verrassen niet met originele flows en de onderwerpen zijn eigenlijk niet echt de moeite waard. Als er al een duidelijke lijn in de tekst te vinden is, gaat het meestal over de Last Crewsaders zelf, in de vorm van de gebruikelijke opschepperij, de muziekindustrie of hiphop. Wat wel heel tof gedaan is, is het gebruik van accapella's van Amerikaanse artiesten in de beats en refreinen. Helaas redden deze kunstgrepen het album niet, maar ze zijn een leuke toevoeging.
De meeste beats zijn redelijk en klappen vaak ook nog wel - de bijdrage van Dr. Moon is in het bijzonder goed uitgevallen - maar echt pakken doet het allemaal niet. Met hun egale voordracht, vlakke flows en soms geforceerde uitspraak overtuigen de mc's helaas niet. Geen hoogstandjes, geen bijzonderheden, geen mooie woordspelingen.