Fakkelbrigade wil publiek geheim blijven
"Als je het op papier ziet kweekt het een bepaalde verwachting. Maar het is geen simpel rekensommetje. Het is niet Opgezwolle min Delic plus Typhoon, JJ en Bla gedeeld door ART. De groep Fakkelbrigade is iets totaal nieuws. Natuurlijk verwachten veel mensen een nieuwe Opgezwolle plaat, maar ik wil echt benadrukken dat we Opgezwolle hebben afgesloten. Het boek is dicht."
Delic schildert tegenwoordig, zonder Delic geen opgezwolle. Sticks legt nogmaals uitdrukkelijk uit dat vergelijkingen met eerder werk van de elementen uit de FB geen zin hebben. Typhoon verduidelijkt “We hebben in dit nieuwe project geen bagage meegenomen uit ons eerdere werk. We willen niet voortborduren op wat we eerder gedaan hebben, of het nog eens dunnetjes overdoen. Dat zou voor ons niet eens interessant zijn. We zijn helemaal opnieuw begonnen, vanaf 0.”
Als je de plaat beluistert wordt je geconfronteerd met je eigen verwachtingspatroon. Leek de als eerst gelekte track Colucci nog op een Opgezwolle achtige track met een minder synthetische sound, de rest van het album staat vol met experimentele beats en flows. De beats zijn allemaal afkomstig van ART, die Delic’s grote schoenen moest vullen, maar dat niet in de schoenen geschoven wil krijgen. “Ik zie dat niet zo, iedereen heeft z’n eigen schoenen haha. Ik voelde ook helemaal geen druk in dat opzicht. Ik heb helemaal niet geprobeerd Delic te vervangen of na te doen of zo. Delic is gruwlijk, maar ik doe echt mijn eigen ding.” Sticks valt hem bij “Als Ali qua beats nog eens dunnetjes over zou doen wat we al lang met Delic hebben gedaan zouden we dit project nooit maken. Het zou ons niet prikkelen. Het is juist interessant dat hij zijn eigen ingrediënt brengt in de mix. We willen vers blijven. Die Opgezwolle shit is over, gedaan. Het klinkt heel cru maar dat is over en uit. Al was het een hele gruwelijke tijd, we zijn ermee gestopt om een reden. We waren toe aan iets nieuws. Ik hoop dat het goed ontvangen wordt, maar ik begrijp dat er mensen zijn die krampachtig willen vasthouden aan wat ze kennen en die zijn waarschijnlijk negatief over deze plaat, puur omdat het anders is. Er zijn ook mensen die willen dat Nas een nieuwe Illmatic maakt, maar ook dat gaat niet gebeuren.”
De eerste reacties op het album waren niet allemaal even enthousiast. Sticks: “Kijk, deze plaat is niet makkelijk verteerbaar. Natuurlijk zitten we in een maatschappij die steeds sneller gaat. Internetcultuur, alles moet snel snel snel. Vroeger kocht je een album, moest je nog voor sparen, en dat luisterde je door en door. Tegenwoordig heb je een album binnen met een paar muisklikken, je skipt er snel een beetje doorheen, en gaat zo naar de volgende. Het zijn andere tijden, en we gaan daar natuurlijk ook gewoon in mee, maar dat wil niet zeggen dat we onze muziek ook zo moeten maken. We gaan niet voor instant gratification, het moet voor ons ook boeiend blijven. Wat me opviel is dat bepaalde mensen die plaat hadden om het te reviewen en een uur daarna al op twitter verkondigden wat ze ervan vonden. Natuurlijk hoort het er een beetje bij dat iedereen de eerste wil zijn met reageren, het is gewoon interessant dat je die plaat al hebt, maar ik vind het jammer dat bepaalde mensen gelijk met hun mening klaarstaan na één keer snel door het album te skippen. Dat vind ik spijtig en een beetje gevaarlijk want het is hun werk om onze plaat te beoordelen. Ik zeg niet dat je jezelf twee weken lang moet opsluiten met die joint, maar deze plaat gaat gewoon wat dieper. Op het eerste gehoor vinden we het al best lekker klinken, maar er zitten meer lagen in. Omdat mensen een kortere attention span hebben wil niet zeggen dat we daarom onze muziek ook zo moeten maken. Typhoon verduidelijkt “we leven in een hap-slik-weg tijdperk, maar wij gaan daar mzukaal niet in mee. Op het eerste gehoor ga je niet alles eruit kunnen halen. Als je de tijd en moeite ervoor neemt valt er veel meer te ontdekken”.
Stilstand is achteruitgang. Dat wil niet zeggen dat verandering vanzelfsprekend vooruitgang is. Typhoon: “We zullen pas over een jaar weten wat we precies gedaan hebben. Je kan alleen vertrouwen op je eigen kwaliteitskeurmerk, je eigen standaard. Ons doel was ook niet om mensen te verbazen, maar meer om onszelf te verbazen. De flavor is heel anders. De werkwijze is heel organisch en speels,zoals we er vroeger in zaten. Rudeteenz tijd. “
De titel van de plaat geeft al aan dat het gemaakt is vanuit een bepaalde nostalgie. Colucci truien, air max, jaren ’90 hiphop. Iets wat ze allemaal delen “Je weet toch, Coogi truien, Colucci, kleurrijke shit. Al die rappers liepen met die shit. Ik had zelf niet zo een trui hoor, dat kon ik echt niet betalen, maar het is een bepaald gevoel dat we allemaal mee hebben gekregen toen we begonnen met muziek maken en zo. Daarom hebben we die plaat zo genoemd, vanuit een bepaald gevoel dat we toch weer een beetje kregen bij het maken van de plaat, die onbevangenheid die we in het begin hadden. De plaat is eigenlijk gewoon ontstaan tijdens chillsessies. Plus je weet toch: Colucci, Italiaans kwaliteitsmerk. Fakkelbrigade staat ook voor kwaliteit.”
Rico vertelt over de onderlinge competitie tijdens het maken van dit album. “We probeerden elkaar en onszelf te verbazen. Als je nu naar Typhoon luistert, ik heb hem nog nooit zo gehoord. Hij is veel directer, minder cryptisch. Experimenteert veel meer met flows. Het doet je sowieso goed als je met een aantal getalenteerde individuen in een ruimte chillt en elkaar probeert te overtreffen.”
Het album klinkt experimenteel, nieuw, zowel in beats als flows. Ook het artwork is next level. Hotel maakte een speciale super limited edition. Sticks: “Hotel is een belangrijke schakel. Ze zorgen dat de muziek waar we veel tijd, moeite, zweet en tranen in gestoken hebben gecomplementeerd wordt door een hoes waar ze ook over nagedacht hebben. Het is heel zwaar, een ster met magneten en hout, rubber, elastiek, plastic, piepschuim. Je kan het niet echt met de post versturen of zo, het is een stukje kunst, niet een simpel hoesje dat in je CD rekkie past.”
De oplettende fan weet nog goed dat DuvelDuvel eerder verkondigde helemaal klaar te zijn met ‘deze speeltuin’. Er was onenigheid met de Zwollenaren, maar toch staat hij op de nieuwe CD, als een duveltje uit een doosje. “We zijn allemaal mensen, en af en toe laat je je ego wel eens zien. We hadden meningsverschillen over Opgeduveld 2. Duvel had op een gegeven moment zoiets van 'Fok alles', dat gold voor ons en ook de hele scene, maar er is altijd wederzijds respect gebleven. Je deelt natuurlijk een mooie geschiedenis. In de eerste plaats zijn we muzikanten. Hij belde me op en zei 'we moeten echt weer wat doen man'. Ik vroeg hem of we die oude shit nog moesten bespreken, maar hij zei 'nee, fok die shit'. We hebben het er niet eens over gehad. Zand erover. Gaan.”