Mayer Hawthorne: begonnen als grap
Ooit als grap begonnen en uiteindelijk een platencontract bij indie Hiphop label bij uitstek, Stones Throw. Mayer Hawthorne, de 29 jarige zanger en muzikant uit Detroit wist Stones Throw eigenaar Peanutbutter Wolf met minimale inzet over de streep te krijgen. Twee nummers om precies te zijn. Onder de noemer "new school soul" wil Mayer Hawthorne het muzikale erfgoed van Detroit en zijn typerende Motown sound op eigen wijze uitbreiden.
De eerste stap richting de realisatie van dit doel is "the Strange Arrangement", zijn debuut album dat deze zomer moet uitkomen. De eerste single, de retro ‘’ Just Ain’t gonna work out (I’m sorry)’’ ging kort geleden in première op BBC 1 en werd door dj en producer Mark Ronson bestempeld met ‘’It’s fucking good’’.
Onlangs trad Mayer Hawthorne in Paradiso op samen met labelgenoten James Pants en Dam Funk. Over Detroit, zijn muziek, en de weg naar succes vertelde hij: “Een aanzienlijk deel van de beste muziek uit de geschiedenis komt uit Detroit en omstreken. Helaas is het nu zo dat ondanks er veel talent in Detroit is, er niet echt een scene is om het talent op te vangen. De mogelijkheden zijn ontzettend beperkt waardoor je elders je geluk moet beproeven als je er je brood mee wil verdienen. In de meeste gevallen betekent dat naar New York of L.A verhuizen. Zelf verhuisde ik drie jaar geleden naar L.A. Ik ontmoette Peanut Butter Wolf op een feestje en werd aan hem voorgesteld via een gezamenlijke vriend. Ik kende PBW niet echt maar stuurde hem desondanks op verzoek een aantal nummers toe. Ik hoorde vervolgens niets meer van hem, zeker een maand niet. Ik nam daarom zelf het hef in handen en nam contact met hem op. Nadat ik hem uitlegde wie ik was, geloofde hij niet dat ik daadwerkelijk de persoon was die op de ingezonden nummers zong. De week daarop echter, bood bij mij een contract aan."
"Ik voel me ontzettend vereerd en gezegend om samen te werken met super positieve mensen die een tof label runnen. Stones Throw is natuurlijk niet zomaar een label. Er zitten heel veel goede artiesten op dit label. Het enige dat ik nu als klein obstakel beschouw is dat de meeste mensen niet geloven dat ik dit ben, dat ik kan zingen op een manier die vooral typerend is voor zwarte zangers. Het is allemaal als grap begonnen, als mijn familie barbecues organiseerde dan zong ik meestal wel wat, gewoon voor de gein. Ik heb geen officiële studie gevolgd, nooit in een koor gezongen of iets dergelijks. Kennelijk verwachten de meeste mensen iemand die er heel anders uitziet maar het heef wel wat eigenlijk. Het is toch wel een beetje een verrassingselement zeg maar."