Statemagazine - article - Brainpower doet het voor Hip Hop - Article

Brainpower doet het voor Hip Hop

"Ik ben gewoon enthousiast over het genre."

"Juist in 2009 ga ik knallen met veel nieuwe muziek, zowel Nederlandstalig als Engelstalig en een tweede theatertour!" aldus Brainpower in een reactie op het winnen van de Lifetime Achievement trofee tijdens de State Awards eind 2008. Vooruit, zijn tweede theatertournee ging afgelopen zaterdag in de Goudse Schouwburg in première, die belofte loste Gertjan Mulder (34) nog net dit jaar in. Maar dat nieuwe materiaal houdt hij nog even stil. Eerst een verzamel-cd/dvd met hits en persoonlijke favorieten. Het titelnummer Mijn Manier is het enige verse werk dat dit jaar verschijnt.

Zijn Nederlandstalige en Engelstalige albums waren simpelweg nog niet af. Het 'grootste hits' verhaal kwam er op advies van een vriend uit Londen. "Een hele ervaren jongen die met Soul II Soul en Erykah Badu heeft gewerkt. Hij zei: 'Brain, ten years after your first single it's time for a greatest hits.'" En Brainpower dacht: hij heeft gelijk. "Alles bij elkaar, de albums, ADHD, live album, boek en een plaat voor Coca Cola, dat zijn toch tien projecten in tien jaar."

Die opvolger van Hart/Hard komt er heus en ook het werk aan het Engelstalige album loopt ondertussen door. "Dat wilde ik echt dit jaar uitbrengen, maar het is zo'n lang proces. En ik wil dat het helemaal perfect is." Brainpower heeft tussen de veertig en vijftig tracks klaar. Daar moeten er veertien of vijftien van op de plaat komen en daarvan moet hij er nog vier (opnieuw) opnemen. "Deze week heb ik weer een track gemaakt waarvan ik denk, wow die moet er ook op. Dat is gevaarlijk." Er zijn ook al drie clips geschoten, waarvan eentje in New York. "Ik heb één track waar bijna iedereen uit de Amsterdamse en Rotterdamse hiphop in zit, die clip is ook al af. Het is gewoon zo'n droom om een Engelstalige plaat uit te brengen."

-95.jpgDie droom begon in 1986 in Alphen aan den Rijn, waar de tienjarige Gertjan Mulder, zoon van een predikant, voor de spiegel met Run-DMC en de Fat Boys meerapte, LL Cool J tapes grijsdraaide en zijn ouders bij de lokale V&D het vinyl van It Takes A Nation To Hold Us Back liet afrekenen. Vanaf zijn dertiende begon hij zelf te schrijven. Zijn eerste Nederlandstalige nummer maakte hij in 1989, als klasseopdracht. Hij tekende een logo van een boek en een microfoon en toen was hij Brainpower.

In het begin dus vooral in het Engels, zijn Nederlandse nummers hield hij voor zichzelf. De eerste vijf jaar oefende hij met vriendjes in het Kasteel in Alphen. "Gasten speelden allemaal rock op mijn school, dus je kreeg ook die combinatie van rock en rap." Ellenlange freestyles met riffs van Deep Purple. Eén van zijn eerste nummers heette Back To Boring. "Over een saaie schooldag." In de periode '90/'91 kwam hij al regelmatig in Amsterdam en vanaf '93 was het vooral een kwestie van veel open mic's en freestyle battles aflopen. Inmiddels studeerde Mulder ook Communicatiewetenschappen in de hoofdstad. Maar dat was vooral een goed excuus, zijn leven draaide inmiddels al om hiphop. Hij haalt gretig herinneringen op. Aan sessies bij Dutch Masters en de radioshow van Murth op het Koningsplein: "Er was er eentje met QF, Brainpower, Swift, Cyclone, Shy Rollarock. Legendarisch. Ik heb die shit nog ergens." De bovenzaal van Paradiso was het mekka. B-Boy Extravaganza, Brainpower als host bij de Bassline avonden en als mc bij drum 'n bass feesten in de Roxy. Freestyles met Cousin Steve en Shyrock. "Shy zei altijd: Brain we moeten zo goed kunnen freestylen als Jazzmatazz muzikanten met toetsen om kunnen gaan." Thuis freestylen op zondagmiddag. "Alles opnemen op een TDK bandje van 90 minuten. Pas als je de klik hoorde na drie kwartier was het klaar." Fat Beats kwam op een gegeven moment. "Daar werd het gewoon een sport. Dan ging het van: 'Brain is er weer, heb je even een uur. Gaat 'ie rappen over alle platen aan de wand.'" Hoe moeizaam en underground het ook allemaal was en hoe weinig mainstream exposure het ook had, het was een magische tijd. "Als je tussen de 18 en 22 bent kijk je natuurlijk ook anders naar het leven. Dan ben je nog immortal."

-96.jpgHij heeft net vijfentwintig kilo Brainpower knipsels bij zijn ouders vandaan geplukt. De andere helft was al eerder naar zijn eigen huis versleept. "Vijftig kilo in één keer dat is echt zwaar, geloof me." De meeste pers vergaarde drs. Mulder natuurlijk sinds de release van zijn debuutalbum Door Merg en Brain in 2001. Helaas ontbreekt van de periode daarvoor ieder spoor (op De Achtervolging uit '99 na) op de toch vrij lijvige dubbelverzamelaar Mijn Manier. Voor wie Brainpower's carrière een beetje heeft gevolgd de afgelopen tien jaar staan er dan ook geen echte verrassingen op. "Dat vind ik ook wel jammer, maar het heeft een reden: Ik kan de meeste van die demo's niet terug vinden."

Rond '94/'95 had hij al een Nederlandstalig nummer: 'MC's hebben niks te zeggen'. In een A Tribe Called Quest-achtige stijl. Samen met beatmaker Bas Bron, die later de Neger des Heils werd. Hoe ging het ook alweer. "'Hey yo mc's zijn irritant. Zoals wat? Zoals de meeste reclames over maandverband.' Heel erg Phife Dawg." Met Bas Bron had hij een hele goede klik. "We hadden ook een bandje, the Chocoholics. Sander Lanen, de broer van Faberyayo, was de bassist. Faberyayo kwam een keertje kijken bij onze oefenruimte, hij was toen elf of twaalf. Heel fanatiek al, met een Wu-Tang shirtje." Mulder en Bron woonden toen ook samen in een huis. "Waar ik nu mijn sneakerkamer heb, daar is hij begonnen hij met beats maken. Je hoorde altijd funk-achtige housedingen uit zijn kamer en uit die van mij keiharde hiphopbeats." In 1996 was er De Boem Met De Bla Bla. "Toen werd voor mij echt duidelijk dat het geen grap was. Heel veel mensen hadden toen zoiets van: wat, ben jij dit?"

-92.jpgDe eerste plaat waar Brainpower op te horen was, verscheen in januari 1997: Four Dreams van TT Agewood. De producer is Maurits de Weert, de latere eigenaar van het Supertracks label. Voor de 21-jarige Brainpower voelde de release echt als een overwinning. "Q-Tip zegt op We Got The Jazz: 'the game is to achieve and succeed at 21'. Sinds ik 16 ben zat dat al in mijn hoofd. Als ik 21 ben dan moet het allemaal begonnen zijn. Q-Tip was 21 toen het tweede Tribe album uit kwam! Het was een freestyle die ik een heel klein studiootje in Harderwijk heb gezet. Het was een soort triphop, chemical beats heette dat toen. Die plaat kreeg hele goede recensies in de NME. 'This takes as much from the Chemical Brothers as KRS One', schreven ze. Ik heb die NME ook wel tien keer gekocht volgens mij. Iedereen er eentje gegeven voor z'n verjaardag. 4 gulden kostte die toen. Ik heb er nog eentje, gesealed met prijs."

Zoals gezegd is de periode 2001-2008 goed gedocumenteerd op Mijn Manier. Van Door Merg & Brain, via zijn grootste hit Dansplaat naar One Mic en De Vierde Kaart en Non Stop. State sprak sinds de oprichting in 2005 ook diverse keren met Brainpower. Check de interviews met hem uit 2005 en 2008.

In Mijn Manier, de theatershow geeft Brainpower een carrièreoverzicht in vogelvlucht. Hij vindt dat hij veel risico neemt met hiphop in het theater om de game verder te pushen. "Dat mensen dat niet altijd zien geeft niet, maar het is wel zo. Ik doe het voor hiphop in Nederland om te kijken of je door kan groeien als bijvoorbeeld iemand als Frank Boeijen in de jaren tachtig. Die doet nu vijftig, zestig shows ieder jaar. Kun je dat met Nederlandse hiphop doen? Hoe kom je er achter? Door het gewoon te proberen."

Wanneer is zo'n theatertournee een succes? "Het is gewoon moeilijk om een zaal vol te krijgen. Als je 60 procent van alle kaarten verkoopt over een hele tournee dan doe je het goed in het theater. Ook bij grote namen als Howard Komproe werkt het zo. Ik was een keer bij Tony Danza van Who's The Boss in New York. Daar zaten 240 man. Die zitten er ook bij mij in Zoetermeer."

-97.jpgHij krijgt overal en altijd zo veel love. "Nog meer dan ooit. En uit de meest onverwachte hoeken. Ik denk dat het ook wel te maken met wie ik ben als gozer. Ik gun de mensen iets en dat is best wel zeldzaam in hiphop. Ik ben gewoon enthousiast over het genre." Boks Ouwe was vorig jaar dan niet Dansplaat revisited, maar had wel 300.000 views op TMF in twee weken en 1,1 miljoen views op YouTube. "Ik heb nog steeds een grote naam. Ik wil ook wel zien welke gasten die nu net uit zijn dat over tien jaar nog doen. TLM en ik werken dag en nacht." Wel succes of geen succes, het maakt niet uit. "Het is echt niet makkelijk soms en soms gaat het van een leien dakje." Zoals hij in Mijn Manier geheel volgens de heersende economische trend zegt: 'Hart voor de zaak, ook al gaat die failliet.' Bij de interviewsessies rond zijn vorige Hart/Hard kwam de term relevantie nog al eens ter sprake. Hoe meet je succes, dat is ook heel anders dan vroeger. "MC Serch verkocht zeven kaarten in Paradiso. Ik zou z'n voorprogramma doen. Voor mij is Serch een legende, maar het is wel een reality check."

Zijn publiek is heel divers. Voor sommige kinderen van acht of negen is hij die jongen uit de film Afblijven. In het theater moest een vrouwtje van zeventig huilen om Je Moest Waarschijnlijk Gaan. En in Amsterdam-West zijn er tien Marokkaanse gasten die vragen of hij precies dat nummer wil doen bij een clubshow omdat ze een vriend hebben verloren. Het maakt hem blij. "Dat is wat ik ben en het is mijn manier."

We hebben een paar oude freestyles van Brain gevonden en in een mapje gegooid. Download ze nu!

door Sander Kerkhof; Coverbeeld: Ilja Meefout, 28Oct09

[Terug naar home] [Terug naar artikelen]