Dret & Krulle... voor het eggie nu
"Nu moeten we twee keer zo hard werken."
"We gaan niet tekenen bij een label, tenzij ik bakken met geld zie. Ik zeg het je eerlijk. We been doin this. Alles wat een label voor ons zou kunnen betekenen, kunnen we zelf ook. Het is veel harder werken, maar we zijn niet bang voor vieze vingers. Independent is voor ons de enige logische keuze op dit moment. We gaan sowieso geen miljonair worden met hiphop in Nederland. Ook niet bij een label. Dus wat zou het toevoegen om te tekenen? Dan zetten we liever wat extra kracht om die kar zelf te trekken." Aan het woord zijn Dret en Krulle, winnaars van de Grote Prijs 2009, vertegenwoordigers van de vijfkoppige crew 'Vaderloze Troepe', geboren en getogen in de Bijlmer.
Dret is de oudste van de broers. Hij pakte een jaar geleden tijdens het feestgedruis na de winst van M.O. en Brakko nog de mic van de host af om uitbundig “Biiiiijlmerrrrr” te schreeuwen met de uitzinnige crowd in de Paradiso. Een jaar later staat hij zelf als winnaar in de spotlight en gaat de Grote Prijs wederom mee naar de Bijlmer. “Ik zeg je eerlijk, toen M.O. en Brakko de Grote Prijs pakten werd ik helemaal leip. Het was net een sprookje met een happy end. Het leek voor ons alsof het onmogelijke gedaan was. De Grote Prijs gaat naar de Bíjlmer? Kan het echt? Vlak daarna besloot ik met Krulle om mee te doen. We hadden zoiets van 'Fuckit. Het kan. We gaan het gewoon doen. Laten we kijken hoever we het kunnen schoppen.'” Toch speelde geen seconde in hun hoofd dat ze daadwerkelijk zouden winnen. Het niveau was vanaf het begin van de competitie hoog. Krulle: “Kijk naar die namen man. We hebben besloten niet met de winst bezig te zijn maar ons te focussen op onszelf. We keken alleen naar wat we moesten doen om te kunnen winnen. De competitie was echt sterk. We hebben gedaan wat we moesten doen en uiteindelijk gewonnen. Als mensen vinden dat we terecht gewonnen hebben is dat omdat we het misschien iets serieuzer genomen hebben en al ons bloed zweet en tranen in de show hebben gestopt. De focus lag vooral op de show, "hoe kan het beter."”
Voor de rest van VLT was de timing niet goed, ze hadden andere dingen aan hun hoofd, dus droegen de broertjes namens VLT de vlag naar de finale. Daar waren ze behalve de enige act uit Zuidoost ook nog eens de enige act uit Amsterdam. “We hadden een grote verantwoordelijkheid naar de rest van VLT, naar Zuidoost, en ook nog Amsterdam. We moesten wel echt representen. Daarom moest de show staan als een huis. Dret en ik hebben echt veel geoefend, strategieplannen gemaakt, hadden dagelijks contact. Ik denk dat het uiteindelijk hard werk was dat ons zover heeft gekregen. We zijn niet bezig geweest met de andere acts. Ik wil wel zeggen dat iedereen in de finale een potentiële winnaar was. Niet om een open deur in te trappen, maar alle acts kwamen keihard, er was niemand van wie je dacht dat hij geen kans had. We hebben van alle acts de eerste twee nummers gecheckt en het kon alle kanten op gaan. Iedereen kwam hard. We wisten hoe hoog de lat was en wat we moesten geven om dat te overtreffen. Al onze energie hebben we in de liveshow gestopt. Ik was geen enkel moment onzeker over de show. Het enige dat mis kon gaan was dat ik uitgleed over water of een micdraad of zo. Gene”. Uiteindelijk ging alles goed en was stagepresence een van de beste elementen in de finale.
Dret: “Als artiest draait het om je show. Je moet constant de aandacht vasthouden en entertainen. Als mensen in het publiek tegen elkaar praten moet het zijn om even tegen elkaar te zeggen dat de show dope is, zodra ze beginnen over tories van gisteren of zo, dan ben je gewoon niet dope genoeg gekomen. Het ligt dan puur aan de artiest en niet aan het publiek. Op het moment dat we op moesten was het adrenalinelevel echt hoog. Alle zenuwen van de hele rit ernaartoe kwamen naar boven, maar dan in de vorm van strijdlust. Normaal staan we naast elkaar als we het podium op moeten, maar voor deze opkomst stonden we aan weerszijden van het podium. Ik keek Krulle aan aan de overkant en we hadden beiden zoiets van 'this… is... Spartaaa!' We wilden alles geven wat we konden geven”
Elk jaar merk je dat het twee kanten op kan gaan met Grote Prijs winnaars, het is geen garantie voor succes. Dret weet waarom: “Ik denk persoonlijk dat veel mensen in de muziekwereld in het begin keihard werken en hongerig zijn, gefocust, maar dan op een bepaald level komen en erkenning krijgen en dan ineens wat comfortabeler worden. Zowel in hun aanpak als hun muziek. Een jaar later hoor je gewoon dat het vuur eruit is. Dat willen we niet. We gaan niet slacken, we brengen juist meer vuur. De Grote Prijs is een leuke impuls en bevestiging dat we goed bezig zijn, maar we gaan nu niet achteroverleunen. Het is nu pas voor het eggie. Nu moeten we twee keer zo hard werken, er zijn ogen gericht op ons, mensen verwachten veel”.
Vlak voor de finale droppen de broertjes de EP New Skool Mc's met daarop acht tracks, als voorproefje van wat er komen zal. Producties zijn afkomstig van Killing Skills, Soulsearchin, Craz-E, Hayzee, Poldermodel en Raven Bros. Waarom die titel? Dret: “Wij zijn die nieuwe generatie. We hebben de blessing gehad dat we wel een oldschool opvoeding gehad hebben in die Hip Hop shit, maar tussen al die gasten met wie we omgingen waren we wel altijd die youngboys. Nu is het aan ons om die fakkel te nemen en later weer door te geven. We zijn newschool MC’s, omdat we ook openstaan voor andere genre’s. We fokken bijvoorbeeld met grime en dubstep, voelen die shit zwaar. We brengen die oldskool mentaliteit in een nieuw jasje, we zijn bereid breder te gaan dan alleen boombap. Ik check die grime shit al lang, al jaren. Ik voel het, dus ik doe het. We zijn niet bang voor nieuwe impulsen. Krulle zat in het kerkkoor vroeger, hij is niet bang om af en toe een nootje te zingen. We zien het allemaal wat breder dan hoe het vroeger gezien werd. Tegelijkertijd zien we jonge boys opgroeien die nu al te gruwelijk zijn. Als die boys straks 18 zijn, kijk maar uit. Probleem. De scene moet naar een nieuw level groeien. Zowel creatief als zakelijk. Ik doe het niet voor het geld, muziek is een uit de hand gelopen hobby waar ik altijd mee bezig zal zijn, maar het zou mooi zijn als je zou kunnen leven van muziek zonder dat je met voorbedachten rade een hitje moet scoren. Wij zouden graag een bijdrage willen leveren aan het groeien van de NL Hip Hop naar een nieuw level”.
De track Verder, geproduceerd door Raven Bros., is inmiddels honderdduizenden keren bekeken en een lijflied voor artiesten met ambities. Ze willen verder, geen tijd om stil te staan. Ook schuwen ze niet om persoonlijkere onderwerpen aan te boren met bijvoorbeeld Breng me weg. “Muziek is ook therapie. We zijn niet bang om persoonlijke dingen te zeggen in tracks, we hebben genoeg meegemaakt. Iedereen heeft wel eens die emotie van 'pff breng me weg van hier, please.' Dat soort gevoelens schrijf ik van me af met zo een track. Sowieso is het enige wat je kan doen als artiest jezelf zijn. Zolang je jezelf bent is alles puur en echt. We zouden zelfs op een popbeatje een track kunnen doen, maar we zullen altijd trouw blijven aan die Dret en Krulle shit, dus het zou nooit fake kunnen zijn. Zelfs al is die beat heel bubblegum, zolang je jezelf bent is er niets aan de hand. We zijn nooit bezig met ons imago of zo, dat hoeft niet als je gewoon jezelf bent.”
Het imago van de Bijlmer was al niet om over naar huis te schrijven, maar loopt in het najaar van 2009 door tientallen schietpartijen een aantal extra deuken op. Dret en Krulle staan er dichtbij en wijdden 10 seconde lawaai aan de overledenen tijdens de finaleshow. Dret: “Ik wil er niet teveel over praten maar we zijn broeders verloren. Die shit is niet dope. Daarom moesten we dat eerbetoon gewoon doen. Er waren ook veel Bimre mannetjes in het publiek, we komen er zelf vandaan, het was logisch. We hebben gekozen voor lawaai in plaats van stilte omdat deze generatie geen stille is. We zijn hedonisten, levensgenieters. De broeders die we verloren hebben waren levensgenieters, stilte zou niet passen. Maar tegelijkertijd moet je niet in het verleden leven maar doorgaan. Daarom deden we dat moment vóór Verder. Wij zijn nu hier om verder te leven, ook voor hen.”
Door het slechte beeld dat de Bijlmer heeft, de slechte sociaaleconomische omstandigheden en het feit dat veel jongeren opgroeien zonder vader, vervallen veel jongeren in crimineel gedrag. VLT staat voor Vaderloze Troepe. Dat zegt genoeg. Toch staan de broertjes positief in het leven, ze zijn welbespraakt, beleefd en succesvol in de maatschappij. “Kijk weet je wat het is? Ik ben die shit al gewend hoor, maar er is toch altijd een tintje om de Bijlmer. Als mensen me vragen waar ik woon, en ik zeg dat ik uit de Bijlmer kom, is er toch altijd een soort stilte van twee secondes voor we verder gaan met praten. Ik reken daar nu ook op, ik geef mensen die twee seconden om te verwerken dat ik uit de Bijlmer kom. Mensen die hier vandaan komen hebben te maken met een bepaald stigma, ze worden vanzelf in een bepaald hoekje gedrukt. Als je altijd in een smalle ruimte gestopt wordt, is het logisch dat je woelig wordt, snap je? Ik begrijp wel waarom bepaalde boys zich dan juist gaan onttrekken aan de maatschappij en schijt aan alles gaan krijgen. Ze groeien al op in omstandigheden die verre van ideaal zijn, en krijgen dan ook nog die vooroordelen voor de kiezen. Dan begrijp ik wel dat je die fuckit in je systeem krijgt, maar het HOEFT niet altijd zo. Kijk maar naar ons. We zijn zonder vader opgegroeid in dezelfde wijk. Het is hoe je zelf in het leven staat. Ga naar school, gedraag je, denk na over de stappen die je maakt en de consequenties. Wij willen juist dat stigma doorbreken, laten zien dat niet iedereen uit de Bijlmer automatisch asociaal of crimineel is. Helaas bestaat dat beeld nog steeds. We zijn nu in de positie dat vele deuren open gaan voor ons. We zijn bij Funx en 538 geweest, plekken waar je niet snel komt als Bijlmerbewoner. We willen daar het beste van maken, niet alleen voor ons, maar voor iedereen uit de B. Ik ben nu zelf vader geworden, ik wil het goede voorbeeld geven. Het zou het streven van elke zoon moeten zijn om een betere vader te zijn dan zijn vader. Al word je gezien als uitschot. We zijn bezig met een project waar ik helemaal niets over wil loslaten, maar onthoud de naam ‘Parias’. Meer zeg ik niet. Je kan veel verwachten van ons. We gaan nu twee keer zo hard.“
door Slim Pickins; Beeld door Ilja Meefout, 19Jan10
[Terug naar home] [Terug naar artikelen]
