Kern Koppen doen niet aan kaders
"Dit is nu onze sound, maar het kan over een jaar weer helemaal anders zijn."
"Voor mensen die graag naar hiphop luisteren en een bepaalde formule gewend zijn is het even schrikken. Die vragen zich af wat we nu weer aan het doen zijn." Tommy2 denkt even na, en vertelt verder: "Terwijl genoeg mensen het ook relativeren en het album gewoon als een 'rapplaat' zien. Maar je kan onmogelijk een betoog gaan houden voor je muziek. Het is wat het is."
vlnr: Tommy2, Ki & Ahab
Samen met broers Ahab en Ki vormt Tommy2 de Kern Koppen. Ze zitten in Tommy’s woonkamer, die vol staat met dozen. Hij verontschuldigt zich: “Ik ben verhuisd naar Amsterdam, heb gisteren voor het eerst daar geslapen. Dit zijn de laatste dingen die nog over moeten.” Terwijl ze wat ruimte maken om te zitten vertellen ze over de response die ze in hun thuisstad krijgen op debuutalbum ÉÉN. “De reacties op het album waren waanzinnig”, vertelt Ki. Wel valt ze op dat de meest positieve reacties vaak komen van mensen die je niet meteen als ‘hiphopfan’ zou omschrijven. Ahab: “We hebben nu wel een wat ouder publiek dan eerst, ik denk dat bijna de helft van de bezoekers op de releaseparty dertig plus was.” Ki kijkt hem een beetje ongelovig aan en Ahab verbetert zichzelf snel. “Ok, misschien een kwart.”
Dat het publiek van de Kern Koppen wat ouder is, vinden ze niet vreemd. ÉÉN is een album dat zich niet vast wil binden aan een genre en veel Jazz en Spoken Word invloeden kent, iets waarmee ze een verschuiving hebben gekregen van hun doelgroep. Ki: “Je hebt wel breed denkend hiphop publiek, maar kijk eens naar het festivalpubliek. Dat zijn mensen die sowieso niet heel erg genre gebonden zijn en voor alles openstaan. Die mensen willen we bereiken met deze plaat.” Ook merkt hij de positieve reacties onder Jazzliefhebbers. “Vaak komen er dan mensen naar me toe die positief verbaasd zijn door wat ze hebben gezien of gehoord. En dat is iets wat we niet willen onderschatten van die plaat, het spreekt een hoop mensen aan.”
Niet dat ze pretenderen dat iedereen dit een goed album vindt, maar ze denken wel dat er genoeg mensen zijn die het waarderen, juist omdat het anders klinkt. “Het kon ook niet klinken als een ‘normaal’ album”, legt Ki uit, “omdat het door veel toevalsfactoren tot stand is gekomen.” Die toevalsfactoren zijn de muzikanten die in een urenlange jamsessie het album haar sound hebben gegeven. Dat was echter pas nadat producer Tommy2 een tijdlang in zijn eentje de basis voor het album aan het maken was. Het proces van de juiste samples zoeken en drums eronder zetten deed hij zonder enige inmenging. Pas toen hij zijn ‘schetsen’ klaar had, zijn ze met een aantal muzikanten de studio in gegaan. “We hebben de schetsen van Tommy voor ze afgespeeld, en zij zijn daarop gaan jammen. Dat werd een jamsessie van zes uur, en Tommy is daarna gaan selecteren wat hij wilde gebruiken voor het album. De muzikanten hebben puur op eerste impressie gespeeld, dus als we die jamsessie een dag eerder hadden gepland, had het album heel anders geklonken.”
Tommy vervolgt: De ontwikkeling die we samen hebben doorgemaakt hoor je ook heel goed op het album. Vroeger wilden we graag sturen, om zo een bepaalde sound te creëren, en dan is het een onwijze strijd om het juiste eindresultaat te krijgen. Deze keer hebben we dat gewoon losgelaten. En daardoor heeft het album ons ook enorm verrast. Ik heb nog nooit zo van een eigen plaat genoten.” Iets waar ook Ki zich bij aansluit. Hij luistert nog regelmatig naar het album. Niet om zichzelf te horen, maar omdat juist de muzikanten een grote rol hebben: “Bijna de helft van het album is instrumentaal, en ik geniet van wat andere mensen muzikaal aan ons project toevoegen.”
Toch willen ze niet dat ÉÉN nu als blauwdruk wordt gezien voor alles wat Kern Koppen in de toekomst gaat doen. Ki: “Een groep als The Roots probeert zichzelf ook ieder album te herontdekken. Wij zitten nu in deze fase, en we blijven groeien, dus het is niet reëel om te zeggen dat dit onze sound is. Dit is gewoon hoe we nu klinken, maar dat kan over een jaar weer helemaal anders zijn.” Het zou dus ook zomaar kunnen dat er op een volgend album wel andere mensen te horen zijn. Maar het is niet zo dat ze de drang hebben om Den Haag op de kaart te zetten. Ahab: “Ik vind dat zo’n rare uitspraak, ga naar Google Maps en je ziet Den Haag zo op de kaart staan.” Ondanks dat Den Haag niet echt als een ‘hiphopstad’ kan worden bestempeld, is er volgens Ki genoeg talent te vinden. “Er is hier niet echt een industrie, hoogstens een paar guys die zelf proberen iets te doen. Je hebt mensen als Jimmy G, die maakt moves. Beestachtig, die doen het ook goed. Je hebt ZiRe, een hele jonge rapgroep die laatst op een tape van TLM stond. Wilde Westen records doen ook hun best. Ik hoop dat Den Haag als hiphopstad kan groeien, maar ik zie het niet als mijn taak om dat voor elkaar te krijgen.”
Samenwerken met andere rappers zien ze dus wel zitten. Iets wat niet geldt voor andere producers. Op het NulPunten project gebeurde dit wel, maar een Kern Koppen album zal altijd compleet door Tommy2 worden geproduceerd. Die ziet zichzelf ook niet snel voor andere artiesten aan de slag gaan. “Ik heb eigenlijk nooit echt buiten de Kern Koppen geproduceerd. Ik voel mezelf ook niet echt een hiphopproducer. Veel producers hebben, bij wijze van spreken, duizend beats liggen en zo werk ik niet. Ik vind het gaaf om een heel album te produceren met een artiest waarmee het klikt, zodat ik creatief ook uitgedaagd wordt. Als mensen me soms om een beat vragen, kan ik ze ook alleen maar dingen van een paar jaar oud laten horen, want ik bewaar bijna niks.” Ahab roept lachend: “Tommy heeft gewoon geen beats!” Ki voegt eraan toe: “Als hij iets gaat maken, is het met een doel. Hij moet bezig zijn met een project.”
Die projecten zijn er in 2010 genoeg. Zo is er sprake van een rap-opera, waarbij Tommy2 de productie gaat doen. Ook zijn er plannen om rondom het WK Voetbal in Zuid-Afrika die kant op te gaan en daar samen te werken met Zuid-Afrikaanse artiesten. Het is dan de bedoeling dat één van die artiesten naderhand naar Nederland komt, om hier nog meer samen te gaan doen. “Ik wil zeker nog wel een album van iemand anders produceren, maar dat komt vanzelf. Op dit moment heeft ons debuutalbum prioriteit.”
Achteraf gezien kwam het album misschien ook te vroeg. Ze beloofden hun fans dat er direct na het NulPunten project een album zou komen, en wilde zich graag aan die belofte houden. Ki: “We hebben het album niet heel erg tactisch gepland. We hebben het gemaakt, uitgebracht, en toen was het van ‘ok, en nu?’ Nu zijn we zover dat we realiseren dat we een hoop niet hadden geregeld. Zo was er geen tour om de plaat te promoten.”
